::: ทำดีด้วยการทำบุญทั้ง ๑๐ ประการ:::

การกระทำตนต่อทิศทั้ง ๖

ทิศทั้ง ๖ ในที่นี้กล่าวถึงกลุ่มบุคคล ๖ กลุ่ม ซึ่งเราควรปฏิบัติตนอย่างไร

ทิศเบื้องหน้า ได้แก่มารดา บิดา เพราะท่านให้คำแนะนำสั่งสอนอุปการะเลี้ยงดูบุตร มาก่อนใครอื่น และเป็นครูคนแรกของบุตรด้วย มาดาบิดา พึงห้ามบุตรไม่ให้ทำชั่ว ให้บุตรตั้งอยู่ในความดี ให้ศึกษาศิลปวิทยา หาภรรยาที่สมควรให้ มอบสมบัติให้

บุตรควร เลี้ยงดูท่านตอบ ทำกิจธุระของท่าน ดำรงวงศ์สกุลให้เจริญรุ่งเรือง ประพฤติตน ให้เป็นคนควรรับทรัพย์มรดก เมื่อท่านล่วงลับไปแล้ว ทำบุญอุทิศให้

ทิศเบื้องขวา ได้แก่ ครูอาจารย์ เพราะท่านได้แนะนำสั่งสอนศิลปวิทยาการ อันชื่อว่าความรู้ให้แก่ศิษย์ เสมือนเป็นแขนขวามารดาบิดาตน อาจารย์พึงให้คำแนะนำดี ให้การเรียนที่ดี บอกศิลปะให้สิ้นเชิง ไม่ปิดบังอำพรางแก่ศิษย์ ยกย่อศิษย์ให้ปรากฏในสังคม

ศิษย์ควร ให้ความเคารพครูอาจารย์ ลุกขึ้นยืนรับ เข้าไปคอยรับใช้ ให้การเชื่อฟัง อุปถัมภ์ช่วยเหลือ และเรียนศิลปวิทยาด้วยความเคารพ

ทิศเบื้องหลัง ได้แก่บุตรภรรยา(สามี) เพราะบุตรภรรยา(สามี) มาทีหลัง สมควรจะได้รับความคุ้มครองป้องกัน ให้ปลอดภัยอยู่ในบ้านเรือนตน

สามีควร ยกย่องนับถือภรรยา ด้วยการไม่ดูหมิ่น ไม่ประพฤตินอกใจ มอบความสำคัญ (ความเป็นใหญ่ในบ้าน) ให้ ให้ทรัพย์และของเครื่องใช้

ภรรยาควร ช่วยสามีจัดการงานให้ดี สงเคราะห์คนข้างเคียงของสามีให้ดี ไม่ประพฤตินอกใจ รักษาทรัพย์ที่สามีหามาได้ไว้ ขยันไม่เกียจคร้านในกิจการทั้งปวง

ทิศเบื้องซ้าย มิตรสหาย เพราะเป็นคนใกล้ชิดรู้จิตใจตน ประดุจเป็นแขนซ้าย ในการให้ข้อปรึกษา และช่วยธุระบางอย่างแก่ตนได้ มิตรที่ดีควร แนะนำ ช่วยเหลือเพื่อนที่ผิดพลาด รัษาผลประโยชน์ของเพื่อน เมื่อมีภัย เป็นที่พักพิงได้ ไม่ละทิ้งในยามวิบัติ และนับถือครอบครัวของมิตร

มิตรควร ให้การแบ่งปัน พูดจาไพเราะ ทำตัวเป็นประโยชน์แก่มิตร ระลึกถึงเพื่อนอยู่เสมอ และพูดความจริง

ทิศเบื้องต่ำ ได้แก่ บริวาร เพราะเป็นผู้รับใช้ภายในบ้านเรือน หรือกิจการงานตน ยามดีใช้พอยามไข้ต้องรักษา สงเคราะห์เขาตามสมควร บริวารที่ดีควร ทำงานก่อนนาย เลิกงานที่หลังนาย เอาแต่ของที่นายให้ ไม่ยักยอก หยิบฉวย สิ่งที่ไม่ได้ให้ ทำการงานให้ดีขึ้น และนำคุณนายไปสรรเสริญในที่ต่างๆ ตามโอกาส

นายควร ให้งานทำตามสมควรแก่กำลัง ให้ค่าตอบแทน และรางวัล รักษาพยาบาลในเวลาเจ็บไข้ ให้ของฝาก และให้การสนับสนุน ส่งเสริมให้บริวาร พัฒนา เจริญรุ่งเรืองยิ่งขึ้นไม่กักขัง หน่วงเหนี่ยวความเจริญ ของบริวารเอาไว้

ทิศเบื้องสูง ได้แก่ สมณชีพราหมณ์ เพราะนักบวช หรือผู้ทรงศีล เป็นที่เคารพสักการะของคนทั่วไป มีฐานะที่ควรยกย่องจึงจัดไว้สูงกว่าใคร นักบวชและผู้ทรงศีลควร ห้ามมิให้กระทำชั่ว ให้ตั้งอยู่ในความดี อนุเคราะห์ด้วยน้ำใจอันงาม ให้ได้ฟังธรรมะดีดี ที่ยังไม่เคยฟัง พร้อมอธิบายธรรมให้แจ่มแจ้ง และบอกแนวทาง ที่ถูกที่ควร ที่เจริญรุ่งเรืองให้

บุคคลควรให้ความเคารพ และต้อนรับ นักบวช และผู้ทรงศีล ด้วย กาย วาจา และใจ รวมทั้งบริจาคทรัพย์ และอาสารับใช้ตามแต่กำลัง และโอกาส


ร่วม อนุโมทนา โดย



::: ละความชั่วด้วยศีล
::: ศีล
::: กุศลกรรมบถ
::: หิริโอตัปปะ
::: การทำบุญ ๑๐ ประเภท
::: การให้ทาน
::: การรักษาศีล
::: การเจริญภาวนา
::: ประพฤติอ่อนน้อม
::: อาสาช่วยเหลือ
::: การให้ส่วนบุญ
::: การอนุโมทนาบุญ
::: การฟังธรรม
::: การสั่งสอนธรรม
::: การทำความเห็นให้ถูกทาง
::: การเจริญภาวนา
::: การสวดมนต์
::: การทำสมาธิ
::: การเจริญวิปัสสนา
สนับสนุนข้อมูลโดย โหรามหาฤกษ์พยากรณ์

Copyright by Polyboon Co.,Ltd.